รองคณบดีฝ่ายวางแผนและพัฒนา ผศ.ดร.วรัชญ์ ครุจิต

ผศ.ดร.วรัชญ์ ครุจิต

รองคณบดีฝ่ายวางแผนและพัฒนา ผศ.ดร.วรัชญ์ ครุจิต

  • ชื่อ :ผศ.ดร.วรัชญ์ ครุจิต
  • ตำแหน่ง :รองคณบดีฝ่ายวางแผนและพัฒนา
  • โทรศัพท์ :+(662) 727-3013
  • อีเมล์ : warat.k@nida.ac.th

เกี่ยวกับอาจารย์

  • การศึกษา :การศึกษา :Ph.D. (Mass Media & Communication), Temple University, USA
  • M.A. (Marketing & Communication), DePaul University, USA
  • B.A. (Advertising), Thammasat University, Thailand

ความเชี่ยวชาญทางงานวิจัย

  • งานวิจัยด้าน :การสื่อสารการตลาด สื่อใหม่ ผลกระทบ และจริยธรรมสื่อ ความรู้เท่าทันสื่อ

ผลงานวิชาการ

  • หนังสือและวารสารทางวิชาการ :

  • วรัชญ์ ครุจิต. (2555). คู่มือการประชาสัมพันธ์ยุคดิจิทัล (แปลจาก The AMA Handbook of Public Relations). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
  • วรัชญ์ ครุจิต. (2555). อัจฉริยะคิดสร้างสรรค์ (แปลจาก The Art of Creative Thinking โดย John Adair). กรุงเทพฯ: ธิงค์ บียอนด์ บุ๊คส์.
  • อุดม ไพรเกษตร, รัญชนา รัชตะนาวิน, และวรัชญ์ ครุจิต. (2554). คู่มือการบริหารกิจการหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: ศูนย์บ่มเพาะธุรกิจ มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
  • วรัชญ์ ครุจิต. (2553). การแปลภาษาอังกฤษเพื่องานนิเทศศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
  • วรัชญ์ ครุจิต. (2554). 10 แนวทาง รู้เท่าทันสื่อ ประยุกต์ใช้ในห้องเรียน. ใน ธาม เชื้อสถาปนศิริ (บรรณาธิการ) รู้ทันสื่อ (หน้า 89-105). กรุงเทพฯ: แผนงานสื่อสร้างสุขภาวะเยาวชน.
  • วรัชญ์ ครุจิต. (2552). หน่วยที่ 8 สื่อโฆษณา. ใน อภิชญา อยู่ในธรรม (บรรณาธิการ) เอกสารการสอนชุด วิชาหลักการโฆษณาและการประชาสัมพันธ์ (หน้า 8-1 – 8-54). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
  • รายชื่อวิทยานิพนธ์/การศึกษาค้นคว้าอิสระ

  • ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจแบ่งปันเนื้อหาออนไลน์ในรูปแบบไวรัลมาร์เก็ตติ้ง (Viral Marketing) (ปราณิศา ธวัชรุ่งโรจน์)
  • การศึกษาและเปรียบเทียบรูปแบบการสื่อสารการละครเพื่อการพัฒนาเด็กและเยาวชนด้านความฉลาดทางอารมณ์ (วรภพ เจริญมโนพร)
  • การสื่อสารการตลาด ความผูกพัน และปัจจัยในการเปลี่ยนตราสินค้าโทรศัพท์เคลื่อนที่ (ชโรชา กนกประจักษ์)
  • กลยุทธ์การสื่อสารของผู้ทรงอิทธิพลทางความคิดในดลกออนไลน์ที่มีผลต่อทัศนคติของกลุ่มผู้ติดตาม (รัฐญา มหาสมุทร)
  • ประสิทธิภาพของนวัตกรรมการสื่อสารการตลาดเพื่อสังคม ของกรันพีซประเทศไทยที่มีต่อกลุ่มคนเจเนอเรชั่นซี (ชนม์ชนก เพ็งกุล)
  • รูปแบบและองค์ประกอบของการเล่าเรื่องในฐานะกลยุทธ์การตลาดด้วยเนื้อหาของตราสินค้าผลิตภัณฑ์ผู้หญิง (รัชกฤต ไตรศุภโชค)
  • กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดเบเกอรี่ตราเลอแปง (มนัสพงษ์ ภาวิขำ)
  • กลยุทธ์การปรับตัวทางการสื่อสารการตลาดของธุรกิจหนังสือในยุคดิจิทัล (ฐปณีย์ อรุณรัตนดิลก)
  • การศึกษาการบริหารจัดการบุคคลที่มีชื่อเสียงในประเทศ (สุนันทา วีระเมธีกุล)
  • ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความเหลื่อมล้ำทางดิจิทัลในยุคหลอมรวมสื่อในจังหวัดมหาสารคาม (ชรรชรีภรณ์ เวฬุวนารักษ์)
  • Brand Portfolio Strategy for Thai Fashion Company (Mrs.Kwanta Sirivajjanangkul)
  • การศึกษารูปแบบ เนื้อหา และกลยุทธ์ในการสื่อสารการตลาดในสื่อสังคมของค่ายเพลงไทย (วาสิฏฐี ศรีติรัตน์)
  • การวิเคราห์การสื่อสารของธุรกิจร้านค้าผ่านสื่อสังคมออนไลน์ที่มีผลต่อพฤติกรรมและทัศนคติของผู้บริโภคเจเนอเรชั่นวายในการเลือกซื้อสินค้าและบริการ (กุลนิดา แย้มทิม)
  • การเลือกใช้และการออกแบบสื่อโฆษณาที่มีอิทธิพลต่อการรับรู้และทัศนคติของผู้บริโภค: กรณีศึกษาบ้านทาวน์เฮาส์ (ยุทธพล คุณวงศ์วิวัฒน์)
  • พฤติกรรมการเลือกซื้อและทัศนคติต่อรูปแบบบรรจุภัณฑ์เครื่องสำอางประเภทดูแลผิวของผู้บริโภคเพศชายสมัยใหม่ (มันตาภรณ์ อนะวัชพงษ์)
  • กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดผ่านโซเซียลมีเดียสำหรับรายการโทรทัศน์ (บุญณัฐ ฉัตรเสาวภัณฑ์)
  • การเปิดรับข่าวสารทางการเมืองและการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในเขตกรุงเทพมหานคร (วรวรรณ วีระกุล)
  • รูปแบบของการทำการตลาดผ่านบุคคลมีชื่อเสียงในสื่อออนไลน์ อินสตาแกรม (โอริสสา รัฐกิจวิจารณ์ ณ นคร)
  • คาแรคเตอร์การ์ตูนที่มีผลต่อการรรับรู้ ทัศนคติ และการตัดสินใจซื้อเครื่องสำอาง: กรณีศึกษาแบรนด์ M.A.C (Cartoon Collections) (ณัฐพรรพรรณ มีล้อมศักดา)
  • การรับรู้และความเข้าใจของผู้ชมละครที่มีต่อโรคฮีสทีเรียผ่านโทรทัศน์ไทย (สุคนธวา เกิดนิมิต)
  • การศึกษาการสื่อสารแบรนด์ของคุมะมงผ่านสื่ออนไลน์ (กะรัตเพชร บุญชูวิทย์)
  • การศึกษาคาแรกเตอร์ตัวละครไทยและความเป็นไทยที่ถูกถ่ายทอดผ่านทางแอนิเมชันญี่ปุ่น (กฤตพร สกุลศรี)
  • การรับรู้ความหมายจากสัญลักษณ์ที่ใช้ในการจัดแสดงสินค้าของผู้บริโภคร้าน Louis Vuitton และ Chanel และผลกระทบที่ส่งผลต่อภาพลักษณ์ และการตัดสินใจซื้อ (ณัฐกิตติ์ กีรติรัตน์)
  • แรงจูงใจ และปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเล่นฟิตเนส (พิมพกานต์ อยู่เย็น)
  • การใช้สื่อดนตรีบำบัดความเครียดสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย (ลลิน จำปาวงศ์)
  • การออกแบบการสื่อสารด้วยกิจกรรมละครในกลุ่มผู้สูงอายุ เพื่อส่งเสริมการเห็นคุณค่าในตนเอง (สุวิมล อุทัยโรจนรัตน์)
  • SOCIAL MEDIA AS A TOOL FPR FAMILY COMMUNICATION IN THE DIGITAL AGE: COMMUNICATION FUNCTION, RELATIONSHIP BONDING AND BUILDING OF MUTUAL UNDERSTANDING (Korakot Sanjit)
  • DIGITAL COMPATENCE AND DIGITAL LITERACY IN SOCIAL MEDIA USAGW FOR THE VISUALLY IMPAIRED YOUTHS IN THAILAND (Prapaporn Ratano)
  • DATA JOURNALISM: PRINCIPLE DEVELOPMENT AND KNOWLEDGE (Ekapon Thienthaworn)
  • การสื่อสารและส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกใช้บริการร้านค้าวัสดุก่อสร้างและร้านค้าใน E-Marketplace ในการเลือกซื้อวัสดุก่อสร้าง(ปภาวรินทร์ กาญจนารัณย์,2563)
  • ลักษณะการใช้ภาษาไทยในสื่อยูทูบ(ภัทราวรรณ ชัยตั้งจิต,2563)
  • ลักษณะการใช้ภาษาไทยในสื่อยูทูบ(ภัทราวรรณ ชัยตั้งจิต,2563)
  • กลยุทธ์การสื่อสารการตลาด ปัจจัยที่มีอิทธิพล และพฤติกรรมการตัดสินใจซื้อ คอนโดมิเนียมผ่านทางช่องทางออนไลน์ ( ศรัณพงศ์ งามประดิษฐ์ 2562)
  • การปรับตัวขององค์กรข่าวในยุค Digital Disruption กรณีศึกษา บริษัท บางกอก โพสต์ จากัด (มหาชน) ( โศรตรีย์ คชาชีวะ 2562)
  • กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดสำหรับแอปพลิเคชันติ๊กต็อกของแบรนด์และผู้ทรงอิทธิพลบนโลกออนไลน์และพฤติกรรมของผู้ใช้งาน กรณีศึกษา ผลิตภัณฑ์ความสวยความงาม (2564) อิสรีย์ เบญจผ่องวัฒนา
  • ผลงานวิจัยที่ได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่

  • วรัชญ์ ครุจิต. (2559). ประสิทธิผลของนวัตกรรมการสื่อสารการตลาดเพื่อสังคม ของกรีนพีชประเทศไทยที่มีต่อกลุ่มคนเจนเนอเรชั่น ซี. วารสารบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร.
  • Karuchit, W. (2556, April) The Survey of Media Literacy Education In Higher Education in Thailand Paper presented at International Conference for Academic Disciplines. Vienna, Austria.
  • วรัชญ์ ครุจิต, จุฑาทิพย์ จันทร์ลุน, น้ำทิพย์ วิภาวิน, กษิติธร ภูภราดัย. (ปี 2559) วัฒนธรรมสารสนเทศในสถานีโทรทัศน์สาธารณะ. วารสารสารสนเทศศาสตร์. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.
  • วรัชญ์ ครุจิต, วรภพ เจริญมโนพร. (ปี 2560). การศึกษาและเปรียบเทียบรูปแบบการสื่อสารการละครเพื่อการพัฒนาเด็กและเยาวชนด้านความฉลาดทางอารมณ์. วารสารวิชาการศรีปทุม.
  • วรัชญ์ ครุจิต, บุญณัฐ ฉัตรเสาวภัณฑ์. (ปี 2560). กลยุทธ์การสื่อสารการตลาดผ่านโซเชียลมีเดียสำหรับรายการโทรทัศน์. วารสารนิเทศศาสตร์และนวัตกรรม.
  • วรัชญ์ ครุจิต., เอกพล เธียรถาวร. (ปี 2561). ประมวลองค์ความรู้ด้านการใช้วารสารศาสตร์ข้อมูล. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร.
  • วรัชญ์ ครุจิต. (ปี 2562). แนวทางการขับเคลื่อนความรูเทาทันสื่อสําหรับเด็กและเยาวชนในตางประเทศ และแนวทางสําหรับประเทศไทย. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.
  • วรัชญ์ ครุจิต., กรกช แสนจิตร. (ปี 2562). สื่อสังคมออนไลน์ในฐานะเครื่องมือการสื่อสารในครอบครัวยุคดิจิทัล: การทำหน้าที่ในการสื่อสาร การเชื่อมโยงสายสัมพันธ์ และการสร้างความเข้าใจร่วมกัน. วารสารเกษมบัณฑิต.
  • วรัชญ์ ครุจิต., สุวิมล อุทัยโรจนรัตน์. (ปี 2562) การออกแบบการสื่อสารด้วยกิจกรรมละครในกลุ่มผู้สูงอายุ เพื่อส่งเสริมการเห็นคุณค่าในตนเอง. งานประชุมวิชาการการสื่อสารระดับชาติ ครั้งที่ 3 ประจำปี 2562.
  • วรัชญ์ ครุจิต, กุลนิดา แย้มทิม. (ปี 2559). การวิเคราะห์การสื่อสารของธุรกิจร้านค้าผ่านสื่อสังคมออนไลน์ที่มีผลต่อพฤติกรรมและทัศนคติของผู้บริโภคเจเนอเรชั่นวายในการเลือกซื้อสินค้าและบริการ. ประชุมวิชาการของคณะกรรมการสภาวิจัยแห่งชาติ สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศและนิเทศศาสตร์ ครั้งที่ 2: การประชุมวิชาการนำเสนอผลงานวิจัยในหัวข้อเทคโนโลยีสารสนเทศและองค์ความรู้เกี่ยวกับพฤติกรรมของชุมชน. กรุงเทพฯ, สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.
  • วรัชญ์ ครุจิต. (2016). Negative Effects of Digital Media on Youths: Case Studies from Thailand and Abroad. งานประชุมวิชาการนานาชาติ 2016 5th International Conference on Language, Medias and Culture (ICLMC 2016). Osaka, Japan.
  • โครงการวิจัย (ที่ได้รับเงินสนับสนุน)

  • ปวรัชญ์ ครุจิต. (2558). โครงการพัฒนาองค์ความรู้สื่อมวลชนเพื่อสนับสนุนระบบสื่อสารสุขภาวะ. กรุงเทพฯ, สถาบันอิศรา มูลนิธิพัฒนาสื่อมวลชนแห่งประเทศไทย.
  • ปวรัชญ์ ครุจิต. (2558). รูปแบบของการสื่อสารในสื่อดิจิทัลที่ส่งผลกระทบในแง่ลบต่อเด็กและเยาวชน และแนวทางการดูแล ป้องกัน และเสริมสร้างความรู้เท่าทันสื่อดิจิทัลสำหรับเด็กและเยาวชน. กรุงเทพฯ, สสดย.
  • ปวรัชญ์ ครุจิต. (2558). กรณีศึกษาจากประเทศไทยและต่างประเทศ. กรุงเทพฯ, กองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์.
  • ปวรัชญ์ ครุจิต. (2557). การสื่อสารการตลาดในยุคดิจิทัลสำหรับองค์กรสื่อสารสาธารณะ (Marketing Communication in the Digital Era for Public Media Organizations). กรุงเทพฯ, ส.ส.ท.
  • ปวรัชญ์ ครุจิต. (2555). โครงการศึกษากลุ่มความคิดใหม่และข้อเสนอแนะเชิงบูรณาการเพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืนต่อรูปแบบ-เนื้อหารายการโทรทัศน์/สื่อสำหรับเด็กและเยาวชนในอนาคตของสถานีโทรทัศน์เพื่อบริการสาธารณะไทยพีบีเอส. กรุงเทพฯ, สถาบันวิชาการสื่อสาธารณะ.
  • ปวรัชญ์ ครุจิต. (2555). การสำรวจการเรียนการสอนความรู้เท่าทันสื่อในสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย. กรุงเทพฯ
  • วรัชญ์ ครุจิต. (2561). แผนสื่อสารสนับสนุนยุทธศาสตร์ 20 ปี พัฒนาการป้องกันควบคุมโรคแห่งชาติ. กรุงเทพฯ: กรมควบคุมโรค
  • วรัชญ์ ครุจิต. (2561). โครงการรณรงค์การเปิดจิตสำนึกเสริมสร้างธรรมาภิบาลร่วมต้านธุจริต. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ
  • ยุบล เบ็ญจรงค์กิจ, วรัชญ์ ครุจิต (ปี 2562). โครงการจัดทำ (ร่าง) นโยบายและแผนการประชาสัมพันธ์แห่งชาติ ฉบับที่ 6 (พ.ศ. 2566 - 2570). กรุงเทพฯ, สำนักงานพัฒนานโยบายและแผนการประชาสัมพันธ์.
  • วรัชญ์ ครุจิต. (2562). โครงการส่งเสริมและสร้างภาพลักษณ์ที่ดีของภาครัฐในการต่อต้านการธุจริต. กรุงเทพฯ., สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ.
  • วรัชญ์ ครุจิต. (2563). โครงการการศึกษาการรับรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมของผู้ใช้น้ำในเขตบริการของการประปานครหลวงเพื่อออกแบบรณรงค์ทางการสื่อสารเชิงนวัตกรรมทางการสื่อสารเพื่อส่งเสริมการรับรู้ด้านคุณภาพขอน้ำประปา. กรุงเทพฯ., การประปานครหลวง.